شب سراب

shabe-sarab87 — Fri, 16 Oct 2009 20:47:18 GMT

خیلی دلم واسه اینجا تنگ شده بود.

حسابی خاک رو در و دیوارش نشسته .احتیاج به ی خونه تکونی اساسی داره

درست مثل خودم

پ.ن:دیدین ی وقتایی ادم از خودش مایه میزاره که طرفشو بزرگ کنه ،اما با این کار فقط خودشو کوچیک میکنه.پس بهتر اینه که هرکی خودش باشه.

پ.ن:ی وقتایی خیلی احساس تنهایی میکنم، تقریبا از همه بریدم .

دلتنگی یلدای دلنوازان امشب خیلی واسم ملموس بود.چند ساعت قبلش دقیقا همین حس وحال داشتم(!)

shabe-sarab87 — Mon, 05 Oct 2009 20:38:18 GMT

تازه به این نتیجه رسیدم که وقتی ادم از کسی میخواد که واسش دعا کنه واقعا بهش نیاز داره .به ی فرکانسی غیر از فرکانس وجودی خودش چون شاید میدونه کاری ازش برنمیاد.

امشب با تموم وجودم از کسی که نمیشناسم خواستم که واسم دعا کنه اما

میدونم همون طور که من یادم میره اونم یادش میره .این فقط ی دروغ قشنگ و ی دلخوشیه قشنگه .

shabe-sarab87 — Tue, 25 Aug 2009 20:55:18 GMT

عاشقا دیوونه ان.

قصه ی لیلی

shabe-sarab87 — Sun, 09 Aug 2009 09:55:18 GMT

خدا گفت :

لیلی یك ماجراست

ماجرایی آكنده از من

ماجرایی كه باید

بسازیش

شیطان گفت :یك اتفاق است ،

بنشین تا بیفتد .

آنان كه حرف شیطان راباور كردند .

نشستند

و لیلی هیچ‌گاه اتفاق نیفتاد .

مجنون اما بلند شد،

رفت تا لیلی را بسازد

خدا گفت :

لیلی درد است

درد زادنی نو

تولدی به دست خویشتن

شیطان گفت :آسودگی است

خیالی‌ست خوش

خدا گفت :

لیلی رفتن است

عبور است و رد شدن

شیطان گفت :

ماندن است

فرو رفتنِ در خود

خدا گفت :

لیلی جست‌وجو است ،

لیلی نرسیدن است .

نداشتن و بخشیدن

شیطان گفت :

خواستن است

گرفتن و تملك

خدا گفت :

لیلی سخت است

دیر است و دور از دست

شیطان گفت :ساده است

همین‌‌ جایی و دم دست .

و دنیا پر شد از لیلی‌های زود

لیلی‌های ساده این‌جایی ،

لیلی‌های نزدیك لحظه‌ای

خدا گفت :

لیلی زندگی‌ست .زیستنی از نوعی دیگر .

لیلی جاودانگی شد و شیطان دیگر نبود

مجنون زیستنی از نوعی دیگر را برگزید و

می‌دانست كه لیلی تا ابد طول می‌كشد..

shabe-sarab87 — Thu, 30 Jul 2009 14:13:18 GMT

اقای حمید۲:من جوابتونو اینجا ( پست تصمیم کبری) دادم زیر نظری که خودتون دادید گفته بودید من ی سوال پرسیدم.اما دیگه جوابی از شما دریافت نکردم.بهتر ی سر به اون پست بزنید.بعد قضاوت کنید.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ــــمیگه شما واسه فوق می خونید؟

با جدیت میگم خب اره معلومه که می خونم.

تو دلم میگم مگه کار دیگه ایی از دستم بر میاید

اینجوری دارم انتظار میکشم

(روزا رو میکشم تا به عشقم برسم) اینم دو سالش.

وبلاگ من و جوجو

shabe-sarab87 — Fri, 24 Jul 2009 11:34:18 GMT

سلام دوست جونا خوبین خوشین سلامتین؟

این ادرس وبلاگ من و عشقم

http://10sal-entezar.blogfa.com/

دوست داشتین بهمون سربزنید اگر خواستین لینک کنید یا لینک کنیم خبرمون کنید

میسی میسی همتون بوس بوس

shabe-sarab87 — Sat, 04 Jul 2009 12:02:18 GMT

اینجا نشسته در پی انکار خود، زنی

از پا بریده، سخت گرفتار خود،زنی

عاشق که شدصلیب خودش راکشیده بود

با ناخنی ظریف به دیوار خود، زنی
بر دوش خرد میکشد این بار سخت

تا می شود ضمیمه ی آزار خود...زنی

ما ز یاران چشم یاری داشتیم ...

shabe-sarab87 — Tue, 23 Jun 2009 21:00:18 GMT

حال من بد نيست غم، کم می خورم

کم که نه! هر روز کم کم می خورم

آب می خواهم، سرابم می دهند

عشق می ورزم عذابم می دهند

خود نمی دانم کجا رفتم به خواب

از چه بيدارم نکردی؟ آفتاب

خنجری بر قلب بيمارم زدند

بی گناهی بودم و دارم زدند

دشنه ای نامرد بر پشتم نشست

ازغم نامردمی پشتم شکست

سنگ را بستند و سگ آزاد شد

يک شبه بيداد آمد داد شد

عشق آخر تيشه زد بر ريشه ام

تيشه زد بر ريشه ی انديشه ام

عشق اگر اينست مرتد می شوم

خوب اگر اينست من بد می شوم

بس کن ای دل نابسامانی بس است

کافرم! ديگر مسلمانی بس است

در ميان خلق سر در گم شدم

عاقبت آلوده ی مردم شدم

بعد از اين بابی کسی خو می کنم

هر چه در دل داشتم رو می کنم

نيستم از مردم خنجر بدست

بت پرستم، بت پرستم، بت پرست

بت پرستم،بت پرستی کار ماست

چشم مستی تحفه ی بازار ماست

درد می بارد چو لب تر می کنم

طالعم شوم است باور می کنم

من که با دريا تلاطم کرده ام

راه دريا را چرا گم کرده ام؟؟؟

قفل غم بر درب سلولم مزن

من خودم خوشباورم گولم مزن!!

من نمی گويم که خاموشم مکن

من نمی گويم فراموشم مکن

من نمي گويم که با من يار باش

من نمی گويم مرا غم خوار باش

من نمی گويم،دگر گفتن بس است

گفتن اما هيچ نشنفتن بس است

روزگارت باد شيرين! شاد باش

دست کم يک شب تو هم فرهاد باش

آه! در شهر شما ياری نبود

قصه هايم را خريداری نبود

وای! رسم شهرتان بيداد بود

شهرتان از خون ما آباد بود

از درو ديوارتان خون می چکد

خون من،فرهاد،مجنون می چکد

خسته ام از قصه های شوم تان

خسته از همدردی مسموم تان

اينهمه خنجر دل کس خون نشد

اين همه ليلی،کسی مجنون نشد

آسمان خالی شد از فريادتان

بيستون در حسرت فرهادتان

کوه کندن گر نباشد پيشه ام

بويی از فرهاد دارد تيشه ام

عشق از من دورو پايم لنگ بود

قيمتش بسيار و دستم تنگ بود

گر نرفتم هر دو پايم خسته بود

تيشه گر افتاد دستم بسته بود

هيچ کس دست مرا وا کرد؟نه

فکر دست تنگ مارا کرد؟ نه!!

هيچ کس از حال ما پرسيد؟

نه هيچ کس اندوه مارا ديد؟ نه

هيچ کس اشکی برای ما نريخت

هر که با ما بود از ما می گريخت

چند روزی هست حالم ديدنیست

حال من از اين و آن پرسيدنيست

گاه بر روی زمين زل می زنم

گاه بر حافظ تفاءل می زنم

حافظ ديوانه فالم را گرفت

يک غزل آمد که حالم را گرفت:

ما زياران چشم ياری داشتيم

خود غلط بود آنچه می پنداشتيم

shabe-sarab87 — Sat, 20 Jun 2009 14:41:18 GMT

تولد وبلاگم

shabe-sarab87 — Mon, 08 Jun 2009 08:43:18 GMT

امروز روزی که این نی نی کوچمولوی من یک ساله میشه تفلدت مبارک عسیسم

این وبلاگ و شب سرابش ی دنیا خاطرس واسه من.خاطرات تلخ و شیرین و البته روزهای سختی که داشتم

و تنها صفحه ای که سنگ صبورم بود و تو اوج بی صدایی فریاد قلب عاشقم

لحظه به لحظه هام تو دلش ثبت شد تا امروز مثل ی صندوقچه ی خاطرات با ورق زدن هر صفحه اش تموم اون روزها مثل ی فیلم از جلوی چشمام رد شه.

هرچند که هیچ وقت به ارشیوم سر نمیزنم اخه معمولا خاطرات خوبی توشون نیست وبا دوباره خوندنشون بی اختیار اشک و به چشمام میاره.

ترمی که من این وبلاگ و ساختم اولین ترمی بود که دانشجوی کارشناسی شده بودم و

با اینکه این وبلاگ شده بود شب و روز من اما فقط تو اون ترم نمره هام واقعا عالی بود حتی خیلی بیشتر از توقع خودم اخه فقط به اندازه ایی می خوندم که واحدمو پاس کنم و اصلا وضع روحی مناسبی ام نداشتم اما نمره هام نجومی بالا بود 19/5 -18-17/5

اینکه میگن ادم تو سختیا بیشتر به موفقیت نزدیک واقعا راسته در مورد من که بوده

نمونه اش همین امسال تو ی مورد دیگه ای به شکل فوق العاده ای باز واسم پیش اومد ...

خوب اینم از سنگ صبور مهربون من که همین دوست خوب و مهربون عشقمو بهم برگردوند که همین جا جا داره ازت تشکر کنم شب-سرابم.

همین طوردوستای خوب و عزیزی که تو این مدت پیدا کردم که با راهنماییاشون با محبتاشون

تو بدترین شرایطا تنهام نذاشتن و نذاشتن حس کنم تنهام همین جا از همتون تشکر میکنم بچه ها و خیلی خوشحالم که شما دوستای گل رو در کنارم دارم .

پ.ن:یک سال پیش 18 خرداد شنبه بود همون روزی که سر کلاس صارمی تو رفتی وتنهام گذاشتی نمی خوام نقش قبر خاطرات کنم اما اون روز به قدری شکستم و عین دیوونه ها طول و عرض اتاق و بالا و پایین کردم اما ....خلاصه اون روز اون شرایط اون شدت ناراحتی عجیب غریب دلیلی واسه نوشتن این وبلاگ شد یعنی ی جورایی پناه بردن به دنیایی که غیر از این دنیای...بود.