حالم از خودم بهم میخوره.حالم از عشق  بهم میخوره حالم از هرچی جمله و شعر عاشقانه اس بهم میخوره.حالم از این دنیا و ادما بهم میخوره.حالم از حس ترحم بهم میخوره.حالم از این من بهم میخوره که اینقدر حقیره.................همین امشب این من باید بمیره.بمیره تا ابد که هم اون از زیر بار سنگین این عشق زورکی خلاص شه هم من تنهایی رو بهونه ی دلتنگیام نکنم.میدونم انگار دوباره به سرم زده اما خسته شدم انقدر قصه ی عاشقانه شنیدم که..........دلم باید از این دنیا دل بکنه . تورو خدا نیاین بگین عشق خوبه دیگه بسه                .خیلی به این در و اون در زدم که بفهمی عاشقتم نمی دونم اخر فهمیدی یا نه؟؟؟اما همین که بدونی احساسم صادقانه بود واسم کافیه.دروغه اگه بگم عاشق نیستم من با تو به ی حس تازه رسیدم که خیلی متفاوت بود من خیلی بیشتر از اونکه عاشق وجودت باشم عاشق شخصیتت بودم(هرچند عزیزم به چشمم از هر گلی زیباتری اما هیچ زیبایی ابدی نیست مهم زیبایی وجودی ادم) من این سردی رو دوست داشتم عاشق همینم شدم حالام چون حس کردم باز دارم عاشقت میشم                                                                                               تصمیم گرفتم روحمو بکشم شاید تو تنهایی از من ازاد بشی.از گیر دادنای بیخودیم از کجا بودی؟چرا بودی؟با کی بودی؟تا کی بودی؟............                                                                                                                      بچه هاحرفهای من اصلا دلیلی واسه بد بودن کسی نیست برعکس عشق من اونقدر خوب وعزیز که نمیتونم اصلا خودشو عشقشو توصیف کنم  .اونقدر مهربون و دوست داشتنی که.............