من از ترس فردای بی تو بودن همه ثانیه ها را به سکوت واداشتم ، شاید که تو همان دیروز من باقی بمانی.......                                                                                                        دیدین میگن قصه ی ما به سررسید کلاغه به خونه اش نرسید.یکی نیست به اینا بگه اخه شما واسه چی اینقدر از این کلاغ طفلک مایه می زارین.خوبه یکی به خودتون بگه خوبه انقدر برین و برین هیچ وقتم نرسید........ .این کلاغ قصه ی ما حکایتش  حکایت اون کسایی که قصه رو به سر میبرن و کلاغ بیچارم به حال خودش رها میکنن.                                                                                                                                        حالا چی به سر این کلاغ می خواد بیاد بماند اصلا واسشون مهم نیست که قصه اشونو خوندن حالشو بردن حالام تمومش کردن به همین راحتی  تازه از اینم راحت تر .حالام نشستن زیر باد فن و دارن به من و تو میخندن که چقدر بیکاریم اینجا نشستیم دلمونو به چی خوش کردیم!می خندن و میگن شما که ی عمر رفتین و نرسیدین حالام نمیرسین.زور بی خودی چرا؟؟؟                                                                          عجب دنیای خر تو خری یکی میاد یکی میره فقط این کلاغ بیچاره ست که هی میره و میره.عب نداره کلاغ ناز قصه تو که مثل نیاز تو قلب این قصه ها نشستی .باید بری و بدونی دنیا اینجور نمی مونه .اخه مام خدایی  داریم.                                                                                                                     یادداشت قلم: چقدر غريبانه به لحظه هايم زندگيم رنگ آشنايي زدي و رفتي.تو را هيچ وقت از خاطر نمي برم كه تو آشناترين غريبه من بودي .تو رفته ای حالا و من هنوز در راهم.                                                                         اشفتگیهای دیروزم در غربت امروز.کاش جایی  برای دفن ابدیشان باشد ........  samira